noder (codjowaedje) [v.c.] oder. Cwand on node leus finès hinêyes, On-z est contin tote li djournêye (H. Lerutte).

Disfondowes: noder, nouder, nodè.

Etimolodjeye: riscôpaedje di des shuvions come « on ode », u di des parints d' abetchtaedje come anoder.

| noda [o.n.]

1. oda. F. odorat.

2. nez dins les rime-rame d' efants. F. bout du nez.

• Dipus d' racsegnes so l' noda (onk des cénk sinses).