noer [addj.] coleur ki boet tote les waches di loumire.

| noereur [f.n.] noere nûlêye. Gn ene noereur låvå so l' Sårt; dispaitchans nos divant k' ça n' schoye. rl a: s' anoeri, si ranoeri.

| noeristé [f.n.] difåt d' ene sadju k' il î fwait noer dit dins ene fråze emocionrece. F. obscurité, ténèbres.

Etimolodjeye: bodje noer, cawete -isté, 1900. Coinrece Lidje Hôte-Årdene.

| noeri (codjowaedje) [v.c.] rinde noer. Louke on pô: t' as noeri tote ti bele tchimijhe.

| noerixhaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si rzultat) pol viebe "noeri". F. noircissement.

Omonimeye coinrece :

• nouri (les deus s' prononçnut neuri a Vervî.

Parintêye:

• anoeri
• ranoeri

Mots d' aplacaedje:

• noer bwès
• Noere Aiwe
• Noer Payis