nouri [v.c.] (codjowaedje)

I. [v.c.]

1. diner a magnî a (ene djin, ene biesse). I nourit ses pidjons å frumint. On dit eto: sognî, aclever. >> nouri èn oujha al pene: sognî on djonne moxhon tot li stitchant l' amagnî dins s' betch avou ene pene. Loukîz a : abetchter. >> nouri et lodjî: ki n' doet nén payî si amagnî ni s' lodjmint. >> i våt mia l' touwer kel nouri: dijheye (po rire) d' onk (d' ene) ki magne bråmint. >> nouri (ene sakî) dins s' må: èn li nén puni cwand i fwait ene biestreye. F. tout excuser.

2. sognî (on påpåd) tot l’ fijhant teter. F. nourrir au sein.

3. espaitchî (on bwès) di scleyi. I vos fåt mete vos tcheyires e coleur po nouri l' bwès.

II. [v.s.c.]

1. diner d’ cwè magnî. Asteure, il a ene famile a nouri.

2. (mot d' moxhî) diner do souke ås moxhes tins d' l' ivier.

3. leyî teter ses efants. F. donner le sein.

4. ripaxhe. Do pan ki noûrixh. Loukîz a : fornouri.

III. si nouri [v.pr.] magnî, tot djåzant d’ ene djin. I s' noûrixh bén : nén trop di cråxhe et des verdeures a make.

Parintêye :

== Sourdants ==