nouriteure [f.n.]

1. amagnî. On dit eto: nourixhaedje, nourixhon, amonucion, magnaedje, mindjî, betcheye, fristouye, sognaedje. F. nourriture. >> aveur li nouriteure et l' lodjemint: esse nouri et lodjî. >> bén boere et bén magnî, c' est ene dimeye nouriteure: dijheye po rire, tot cåzant contråve, u po s' fote d' onk k' est tiestou. >> Cwand on bådet fwait a s' môde, c' est l' mitan di s' nouriteure: po s' fote d' onk (d' ene) ki n' vout nén candjî d' idêye.

2. arivêye d' aiwe a ene pompe. F. alimentation. >> li pompe shût s' nouriteure: (mot d' houyeu) ele revoye les aiwes a fwait k' ele les poujhe.

Etimolodjeye : parint do viebe nouri, avou assaetchance do francès.