ocsidjinne [f.n.] elemint do tåvlea d' Mendeleyev, del troke des corants gåz, kinoxhou dizo l' essegne atomike O, li nombe atomike 8, et l' pwès atomike 16. Dins l' air k' on respere, gn a cwate côps dipus d' nitrodjinne ki d' ocsidjinne. Adon, ti tchvå a, al boune, 10 procints di rodjès globures di dpus k' els ôtes; ça fwait 10 åcint d' ocsidjinne di dpus dins les tchås (L. Mahin). rl a: ocsidjinne-aiwe, ozone. >> djus d' ocsidjinne: sins ocsidjinne, tot cåzant d' boket do coir, di cirnaivieus dins on waxhea spåciå.

Etimolodjeye: grek "oxus" (seur) eyet "gennan" (askepyî), pal voye do F. oxygène.

| ocsidjinner [v.c.] ahesser en ocsidjinne. C' est l' cervea ki n' est pus assez ocsidjinné. rl a: rocsidjinner.

| ocsidjinnaedje [o.n.] ahessaedje en ocsidjinne. Si l' sonk s' eclairixh co e rodjès globures, l' ocsidjenaedjes des organes serè trop flåwe. F. oxygénation.

Dipus d' racsegnes so l' ocsidjinne