ome

I. [o.n.]

1. djin do seke måye. On bea foirt ome; on bea grand foirt ome >> ci n' est nol ome: ci n' est nén èn ome (i n' a pont d' coraedje, il est schitåd, couyon, nawe, låtche). On dit eto: nolu, nouk, persone. >> ome di cope: copleu. Vos diroz a mi ome di cope k' i n' s' ocupaxhe did rén (F. Barry). F. binôme. >> si fé d' l' ome; u >> fé l' ome: voleur parexhe pus vî k' on n' est, tot djåzant d' on djonnea. >> ås troes vîs omes: dijhêye , po rire divant d' cwiter ene sakî, xhinaedje do latén "ad revisum" (å rvey). Å rvey, mousieu Djåmolet ! :: Disk' ås troes vîs omes, monsieu l' Professeur !(J. Beauduin & M. Duchatto).

2. djin, di tolminme kéne seke. Li declaråcion des droets d' l' ome.

3. mi. Dji n' åreu nén yeu stî sondjî a må, dowê, én ome ! On dit eto: onk, ene sakî.

II. [no ddjectivrece] ki s' codût come èn ome (et nén come èn efant). A fwait k' l' eure avance, on n' si sint pus si ome (E. Wartique & E. Thirionet).

Disfondowes: ome, ame, oume; vîs scrijhas: homme, hamme.

Etimolodjeye: latén hominem (minme sinse, mot dizo cas sudjet).

| omreyes [f.n.t.pl.]

1. les omes, eneviè les femreyes.

2. laide keure ki les omes fwaiynut voltî. La k' i gn a des omes, i gna des omreyes. F. bassesse humaine.

Disfondowes: om'rèyes, om'rîes, oum'rîes.

| omrin, omrinne [addj. padvant u padrî] (mot d' linwincieus) do minme djinre ki l' ome, eneviè femrin.

Etimolodjeye: cawete -rin, 1998.

Minme sitok etimolodjike :