orandje [f.n.] frût des payis del Mîtrinne Mer, ki s' pele al mwin et a cwårtis On-z aveut deus orandjes al Sint-Nicolai. On dit eto: peme d' amour. | orandje [addj. padrî u padvant] coleur di ç' frût la (maxhaedje di rodje et d' djaene). | orandjåde [f.n.] djuzêye ki spite al gosse et l' coleur di l' orandje. rl a: spå-orandje. Disfondowes: orandjaude, orandjâde, orindjâde, oranjâde. Etimolodjeye : no d' marke divnou on cmon no, 1950.

Mots d' aplacaedje :

• sipå-orandje

• Dipus d' racsegnes so les orandjes