orire [f.n.] boird (d' on bwès, d' on payis) C' esteut ene pitite cinse a l' orire do bwès, a ene pixheye di France ([[C. Massaux]]). Nåwinne est metowe a l' orire di l' Årdene ([[G. Pècheur]]). Pu mes travos sont statés eyet ls ovrîs vont mareder so l' orire ([[J. Calozet]]). rl a aschate. F. lisière, bord, orée, limite. Etimolodjeye : latén "ora" (boird). | orî 1 [o.n.] orire. Dj' esténs a l' orî d' on bwès. Elle esteut metowe so l' orî del fosse ([[Motî da Forir|Forir]]). C' est del tere k' a rcroûlé des orîs do bî, pusk' on n' els a pus stî rlever ([[L. Mahin]]). F. lisière, bord, orée. Omonimeye : * [[Motî:orî 2|orî]] (cossén)