ostake [o.n.]

1. grosse sacwè, metowe so on passaedje, k’ espaitche d’ aler pus lon. Dji dirè discar la, s' i n' a pont d' ostakes (Motî d' Nivele). So l' pisse avou des ostakes, el tchén arive a costé d' on tonea (J. Goffart). F. obstacle.

2. (pus stroetmint) baye ki les tchvås divnut sôtler dins sacwants concours. >> concours di sôt d' ostake ; u >> coûsse d' ostakes : coûsse di tchvås, onk a onk, cron,ometreêye, la k’ i dvèt zoupler houte di bayes, di basses d’ aiwe, evnd. Ès-n etrinneu lyi aveut infin dné l' feu vert po s’ prumî concours di sôt d' ostakes (J. Goffart). >> fé d' l' ostake: prinde pårt a des bates di sôtaedje di tchvås. Dji triyaneu a tchaeke côp, e l' moennant sôtler les bayes, paski pa après, il a fwait d' l' ostake come in grand (J. Goffart). F. faire du jumping.

3. (imådjreçmint) sacwè k’ espaitche di fé çou k’ on vôreut bén. On dit eto: aresta, atna, acro, hame el voye, hame-ezès-musteas, aroke, rujhe, problinme, racro, astådje, tricnote. F. obstacle, problème. >> mete ostake a: espaitchî. Ès pere a metou ostake å mariaedje di s' feye (Motî d' Nivele). F. mettre obstacle, faire opposition. >> èn nén vir ostake a: leyî fé (ene sacwè). Dji n' voe nén ostake a ça (Motî d' Nivele). F. ne voir aucun empêchement à.

Etimolodjeye : riwalonijhî calcaedje do F. "obstacle".

• Dipus d' racsegnes so les coûsses d' ostakes po les tchvås