osteye [f.n.] (rilidjon crustinne) pitit rond plat boket d’ pwin sins lewin ki l’ priyesse consake tins d' messe, po les djins comunyî. Cwand gn aveut ene osteye ki touméve al tere, li curé l' ramasséve, et rletchî l' plaece. Loukîz a : nûle. F. "hostie".

Pwaire minimom

• usteye

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les osteyes