ouve [f.n.] ovraedje. rl a: tchîf-d'-ouve, mwin-d'-ouve. F. œuvre. >> leyî ouve: a) arester l' ovraedje, al fén del djournêye. F. cesser le travail. b) arester ene sacwè. >> rire dins ouve: rire sins k' on n' vos voeye. F. rire sous cape. Disfondowes: oûve, ouve (ouf).