oyi 2 [v.c.] ridoblant infinitif di "ôre" (etinde). Tchantans tchantans ene tchanson po nozôtes; Tchantans tchantans i nos fåt fé oyi (Tchanson des Gåmets). Li son del Côpareye Est co dvins mes oreyes, Kécfeye djel pinse oyi: I m' shonne eco k' ele vike (C.N. Simonon).

Disfondowes: oyi, oyu, oyë.

Omonime:

• oyi (awè, åy)