påcaedje [o.n.] bistoke k' on fwait ås efants u a s' galant, a s' mayon, al fiesse di påke (des oûs d' påkes, des gougouyes, ene dringuele). Pårén vos a-st apoirté vosse påcaedje. Dinltins, c' esteut les djonneas k' alént cweri leu påcaedje dé les båsheles. Azès clotches di Rome, vinoz a nosse måjhone: vos åroz vosse påcaedje (A.L.W. 3). rl a: oû d' Påke, cocogne, clotches di Rome.

Etimolodjeye: bodje "Påke", cawete -aedje 2 (acawêye a on no).

Disfondowes: paucadje, paucâdje, paukèdje, pâcadje, pâkèdje, pauscâdje, pauscadje, pauscâye.