pådje 3 [o.n.] (v.m.) sicalot (pitit aidant) d' on rwè, d' on signeur, ki lyi fwait ses olivetes. Oubén, c' est ene riglêye di pådjes ki pasnut, et poirter des plats tot ewalpés d' wapeurs (A. Daudet, rat. pa C. Wilmotte). F. page.

Disfondowes: pâje, pâdje, paudje.

Omonimes:

• pådje (f.n., foye di papî)
• pådje (o.n., ansinî)