påkî 2 [v.c.] mete del påkete so des cayets a beni. El Hôte-Årdene, on påkive les rgons so troes coines do tchamp, li cwatrinme, c' esteut po leyî ndaler les lumçons. Cdj: dji påkeye, nos påcans.

Disfondowes: paukî, pauki, pauker, paukè, pâkî, pâki, pâker, pâkè.

| påcter [v.c.] påkî. Les batlîs påctént todi l' vierna. rl a: ripåcter.

Omonimeye:

• påkî (o.n.; bouxhon po les påkes, gamén ki fwait ses påkes)