påterniker (codjowaedje) [v.s.c.] påterner, sins rén comprinde a çk' on dit. I påternikéve tot lijhant s' breviaire. Li 27inme djoû do ramdinne, les Muzulmans påternikèt tote li nute. F. rabâcher, débiter des prières.

påternicaedje [o.n.] priyire k' on dit biesmint, et toltins; rl a: oremusse. F. bigotisme, bigotterie.

påternikeu, se [o.f.n.] li ci (cene) ki påternêye, ki påternike. rl a: magneu d' Bon Diu. F. bigot(e).

Etimolodjeye: bodje "påter", cawete -iker.

Disfondowes: pâterniker, pauterniker, pâternikè.