pî-stok [o.n.] 1. sitok ki sieve di pî (po ene posteure, evnd.). C' est les cwårs del Walonreye k' ont-st aidî ces tchampions la griper so leu pî-stok (F. André et al, rat. pa L. Mahin). rl a: pî d' soke. F. piédestal. 2. sitok ki sieve di djoke (ås aprovijhîs oujheas d' proye). L' "oujhea libe" est aprovijhî; asteure, i va doirmi adjoké so on pî-stok, dins l' tchambe di s' mwaisse (L. Mahin). F. perchoir. Etimolodjeye: acolaedje tîxhon: no (pî) + no (sitok); sitok ki sieve di pî.