pîcwane ^[1] u bicoine ^[2] [f.n.]

1. plante des fagnes, avou ene pitite fene crawieuse tidje, come ene rampe, ki crexhe dizeu les mosseas d’ fagne, e sincieus latén <span-lang=la>Vaccinium oxycoccos. Des bicoines, end a bråmint drî Vierziye, al Croes Schaye (Båze di dnêyes di l' Årdene nonnrece). On dit eto : cuzene. F. "canneberge des marais".

2. sôre di ptite frambåjhe ki vént so cisse plante la. Oyi, les bicoines, ça s' magne; mins i fåt do tins po-z è ramasser ene djate, saiss, télmint k' c' est ptit (Båze di dnêyes di l' Årdene nonnrece). On dit eto : poes d’ fagne, poes d’ cok, poes d’ bourboe, poes d’ mossea, peme di fagne, gurzale di fagne, gurzea d’ fagne. ^[3] F. "(baie de) canneberge".

Etimolodjeye et tcherpetaedje

Adjinçna del bicoine, ki mostere bén ses deus stipes di fleur, ki brikèt come deus coines

bodje coine, betchete bi- (ås deus coines, a cåze do fortchaedje do montant po dner deus fleurs). ^[4]

Sicrijhas ezès motîs

picwane [S117], pîcwane [S117], pîcôrne [S117], nén dins G150, G152, S109, C8. ^[5]

Sipårdaedje e 20inme sieke

Sorcoinrece payis des fagnes del Croes Schaye.

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes sol pîcwane

Sourdant et pî-notes

1. ↑ picwane (G. Lucy, œuvres complètes p. ), pîcwane (temognaedje da L. Baijot).
2. ↑ Rifondowe, rashiowe so l' pus probåbe etimolodjeye.
3. ↑ Franwal da Haust a « canneberge ».
4. ↑ Sobayeye da L. Mahin, li "b" s' a-st aduri come dins « bidinne » prononcî "pidin.ne" avår la.
5. ↑ Loukîz al djivêye des motîs.