pîton, pîtone [o.f.n.] onk (ene) k' eva tot rotant. F. piéton.

| pîtonrece [addj.] metou (owe) fok po les pîtons (tot djåzant di rowes, di stindêyes å mitan des veyes).

Disfondowes: pîton'rèce, pièton'rèce, pîtoun'rèce.

Etimolodjeye: mot-parint di "pîton", fwait avou l' cawete -rece, sol tcherpinte do F. piétonnier, 2000.

Bodje:

• pî

Omonime:

• Pîton (no d' viyaedje)