pîton, pîtone [o.f.n.] djin a pî, onk (ene) k' eva tot [[Motî:roter|rotant]]. Les omes a tchvå djinnèt les pîtons ([[Motî da Forir|H. Forir]]). Nosse messaedjresse est ene boune pîtone (H. Forir). On dit eto: [[Motî:roteu|roteu]]. F. piéton. >>  passaedje ås pîtons: plaece po les djins a pî passer houte d' ene voye avou des otos. F. passage pour piéton. Etimolodjeye : bodje [[Motî:pî|pît-]], [[cawete -on]], [[noûmot|1820]]. | pîtonrece [addj.] metou (owe) fok po les pîtons (tot djåzant di rowes, di stindêyes å mitan des veyes). Disfondowes: pîton'rèce, pièton'rèce, pîtoun'rèce. Etimolodjeye: mot-parint di "pîton", fwait avou l' [[cawete -rece]], sol tcherpinte do F. piétonnier, 2000. Omonime: * [[Motî:Pîton|Pîton]] (no d' viyaedje)