pîxhe [f.n.] frut d' esté, del groxheur d' ene peme, avou s' tchå foirt tinre, d' orandjêye coleur, et on gros graevleus nawea å mitan. F. pêche.

Etimolodjeye: latén "persicus", (frut del) Piesse.

| pexhî 2 [o.n.] åbe ki poite des pîxhes. Nosse pexhî n' a nén co poirté (J. Coppens). F. pêcher.

Omonimeye :

• pexhî (prinde des pexhons)

Omonimeyes coinreces

• petche (f.n.; poes d' såvaedje bouxhon).
• petche (f.n.; rascråwe).
• pîce (f.n.; boket, pîche e Coutchant walon)
• petchî (o.n.; flotche, ådviè del rilidjon).
• petchî (v.s.c.; fé des petchîs)
• petchî (o.n.; åbe ki poite des petches).

• Dipus d' racsegnes so les pîxhes.