pôce [o.n.] onk des cénk doets, li pus gros, li ci nén metou avou ls ôtes. Cwand on doet rwaitî so on motî po cweri on mot scrît foneticmint, on pout bén prinde on salivet po mouyî l' pôce, ca on n' a nén co fini di tourner les pådjes (L. Baijot). F. pouce. >> lever l' pôce: fé d' l' otostop. >> å pair° do pôce:

Etimolodjeye : latén "pollice" (minme sinse).

| pôcet

I. [o.n.] pôce (purade dins les doetreces . Ses ptitès mwins d' efant rilevént s' blanc dvantrin, ubén ele les croejhléve so s' vinte, e tournant ses pôcets (A. Yande). >> Pôcet, Laridet, Grande Dame, Djhan d' Laecea, Pitit Coutea: doetrece po ls efants.

II. li Ptit Pôcet [n.dj.] no d' on ptit persounaedje di floriconte. F. Poucet.

| pôcî [o.n.] pôce, dins les doetrece. >> Pôcî, Londî, Grande Dame, Djanete ; pitit kerton k’ est el cassete: doetrece.

Parintêye :

• pôcete

Omonimeye

• pôsse

Pwaire minimom

• påsse

Mots d' aplacadje

• Tchår Pôcet

• Dipus d' racsegnes so les doetreces