{{Wiccionaire-motî|pôve}}
pôve
I. [addj., todi padvant]
1. nén ritche, ki n’ a pont d’ çanses. Emey l' Årdene ås ptitès hobinetes, gn aveut ene feye on pôve pitit hamtea ([[L. Lagauche]]).F. pauvre.
2. (imådjreçmint) nén ritche, nén bon, ki n’ a pont d’ cwålité, mwais. Asteure on rfwait des çanses avou do walon d' pôve cwålitè, adon k' des ptits djowions dmanèt ezès ridants ([[M. Slangen]]).
3. målureus. Ouy, fåt k' i fwaiye clair et c' est la l' måleur di nos pôves hanteus ki cwerèt l' nuteye ([[J. Duysenx]]). Pôve Diale ! i doet bén aveur må s’ cou avou tos les cis kel satchèt pol cawe ([[P. Faulx]]).
>> pôve nozôtes: dijhêye po s’ plinde di s’ sôr. Mins pôves nozôtes ki n' sait pus braire <.I>([[J. Guillaume]]). F. pauvre de nous.
>> pôve nozôtes et les tchéns d’ tcherete: rafoircixhaedje di cisse dijhêye la.
>> pôve [[Motî:laid|laid]] ° vî: dijhêye po prinde pitié. Pôve laide pitite mamêye !
>> pôve rinåd ki n' a k' on trô; u:
>> pôve soris ki n' a k' on trô:
II. [o.f.n.] onk, ene ki n’ est nén ritche. Li pôve esteut adû a n' pus esse aconté ([[R. Viroux]]). Tchaeke famile, shuvant ses moyéns, meteut on pwin al finiesse po les pôves li 24 di decimbe dins l' payis d' Såm ([[L. Peeters]]).
>> Cwand deus pôves si copelnut (u: s' aidèt), li Bon Diu ndè reye: i nd est binåjhe.
>> vî pôve: vî bribeu ki toûrnéve les viyaedjes. F. mendiant ambulant.
>> hodé come on pôve ; u
>> nåjhi come on vî pôve: scran come on vî bribeu ki rote d’ on viyaedje a l’ ôte. Li djoû del fiesse, nos aléns doirmi, nåjhîs come des pôves ([[Daniel Marchal]]).
>> målureus come on vî pôve: foirt målureus.
>> A Witri, pôve est djoli: les pôves s’ abiyèt comifåt.
| pôvrité [f.n.] difåt do ci k’ est pôve. F. pauvreté.
| pôvriteus,
pôvriteuse [addj., todi padvant] pitit et pôve. Les pôvriteusès ptitès cinses des halcotîs ont divnou les pus amiståves des dmorances ([[J.P. Dumont]]). F. misérable.
Tcherpetaedje : fwait so « pôvrité » avou l’ [[cawete -eus]].
Parintêye :
* [[Motî:mierpôve|mierpôve]]