pôzetait, pôzetaite [addj., purade padvant]

1. waire etait, peneus, disbåtchî, målureus. F. triste, morose, mélancolique, insatisfait.

2. waire d' assene. L' toet hosse ! Et pår li litea D' l' ouxh k' est pôzetait, Halcrosse (A. Xhignesse). F. instable, fragile, précaire, branlant.