padvant I. [divancete] [[Motî:divant 1|divant]] (tôt cåzant d' ene plaece) Ni t' mete nén padvant mi. Il a prandjlé sacwants munutes padvant l' finiesse di s' tchambe ([[L. Somme]]) On dit eto: [[Motî:ådvant di|ådvant di]]. II. [adv.] divant. Il a passé pa padvant. III. [o.n.] divant do coir. Ni tournez nén vosse dos; dj' inmreu mî vey vosse padvant. Contråve : [[Motî:padrî|padrî]]. Etimolodjeye : mot d' [[aplacaedje]] di deus dvancetes, a pårti do shuvion "pa dvant".