pair 2 [o.n.] å pair do pôce u (tot s' brouyant) å pair des pôces [advierbire] foirt bén, bén comifåt. Èn ovraedje fwait å pair do pôce (F. Deprêtre et N. Nopère). Il aprind å pair do pôce. L' eberwetaedje a stî å pair des pôces. F. parfaitement, à la perfection, au mieux.

Coinrece Payis d' Tchålerwè et d' Nameur.

Omonime:

• pair (o.n. u f.n.; aireye)

Omofones (coinreces):

• pwair, pwaire (addj.; chife pårtixhåve e deus)
• pwaire (f.n.; cope)
• pere (o.n.; popa)