panea [o.n.]

1. boket do dzo des longuès tchmijhes kel ci d' padrî aléve disk' å dzo des fesses. >> a panea volant; sins marone, avou djusse li panea del tchimijhe ki vs catche li drî. On dit eto: a panea-cou.

2. plake di bwès ou d' èn ôte materiå, avou do tecse dizeur po dner des racsegnes.

3. (mot d' éndjolisse) cwåré boket dins on purnea, ki mostere des racsegnes ou håynêye des sacwès, mins k' on n' î pout nén scrire divins.

Etimolodjeye: bodje « pan »,(nén eployî tot seu) cawete -ea.

Mot d' aplacaedje :

• panea-cou.