pane 1 [f.n.] sôre di plate brike, avou des rinneures po s' agritchter n' ene l' ôte, ki sieve a covri les toets. T' as pierdou l' blanke måjhone Et s' tchapea d' rodjès panes (L. Warnant). F. tuile. >> pane di cresse: pane metowe al miercopete d' on toet. >> pane di veule; u: di vere: tiesse d' on pelé. Si ci-la si såreut rwaitî dins s' pane di veule, i n' sondjreut djamåy a prinde feme (F. Barry). >> Pane å solea: Pane ki poujhe li loumire do solea eyet l' candjî a corant. F. panneau solaire.

Parintêye :

• panter, panteu, pantreye, pantî, pantaedje

Omonime:

• pane (f.n.; sôre di stofe)
• pane (f.n., boket d' lård)
• pane (f.n., aroke d' on moteur)

Omofone coinrece:

• pene (f.n.; des calotes, tcheretes)

Pwaire minimom :

• påne (f.n., plante, dints d' tchén)

• Dipus d' racsegnes so les panes
• Dipus d' racsegnes so les panes å solea