pane 1 [f.n.] sôre di plate brike, avou des rinneures po s' agritchter n' ene l' ôte, ki sieve a covri les toets. T' as pierdou l' blanke måjhone Et s' tchapea d' rodjès panes (L. Warnant). F. tuile. >> pane di cresse: pane metowe al miercopete d' on toet (al cresse). >> pane di veule; u: di vere: tiesse d' on pelé. Si ci-la si såreut rwaitî dins s' pane di veule, i n' sondjreut djamåy a prinde feme (F. Barry). >> Pane å solea: Pane ki poujhe li loumire do solea eyet l' candjî a corant. F. panneau solaire.

| panlet (pron. pan'lè) [o.n.] plat pavé k' on mete po fé ene corote. Dji va cdure li léjheu dins ene pitite rouwalete di Djudla; k' i m' voye bén bate ås talons, tot-z avant boune sogne di mete on pî so tchaeke panlet, ca l' corote est å mitan del pavêye (D. Salme). F. pavé pour rigole.

Parintêye

• panter, panteu, pantreye, pantî, pantaedje
• pan 2, panea

Omonimes, omofones & rshonnant mots

• pane (f.n.; sôre di stofe)
• pane (f.n., boket d' lård)
• pane (f.n., aroke d' on moteur)

Omofone coinrece:

• pene (f.n.; des calotes, tcheretes)

Pwaire minimom :

• påne (f.n., plante, dints d' tchén)

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les panes
• Dipus d' racsegnes so les panes å solea
• Dipus d' racsegnes so les panlets et les ôtes pavés