paskeye [f.n.] 1. sôre di scrijhaedje do vî tins (1650-1900) a môde d' arimea, fwaite a l' ocåzion d' èn etrevén, u po distraire les djins, sovint tot s' fotant d' ene sakî. On-z a wårdé dins les vîs papîs sacwantès paskeyes e walon d' Lidje ki datèt do 17inme sieke. F. "pasquille", chanson, poème satirique. >>  fijheu(se) di paskeyes: li ci (cene) ki scrît des arimeas, des tchansons po s' fote. F. écrivain, chansonnier satirique. 2. dins sacwants viyaedjes, fiesse k' on fjheut so tos les djonnes omes et les djonnès feyes bounes a maryî, on côp l' an, et la k' on compôzéve ene tchanson, sovint avou des dobes sinses, nén pikés des viers. Willy Bal a-st eplaidî ene des dierinnès paskeyes di Djåmioû. 3. Nos n' vlans nén des "Pocwè m' avez vs cwité ?"; nos tchantrons vigreuzmint ene ahåyante paskeye (tchanté pa Veronike Roba). F. histoire. 4. istwere do vî tins, vraiye u edvintêye k' on raconte todi enute. Conoxhoz bén l' paskeye do tchvå Bayåd et des cwate fis Aimont ? On dit eto: fåve, floriconte.F. histoire, légende, mythe. 5. laide advinteure k' a-st arivé a ene sakî. Dji vs va conter li sbarante paskeye k' a-st arivé al båshele do pere Cufå (Gaston Lucy). F. aventure, mésaventure. 6. moumint k' on s' a bén plait. Après, dj' ans rpassé å cabardouxhe "Li lapén ki tosse"; kéne paskeye, drola ! Cwand tote li binde a yeu des pemes u des djaeyes, ele si såve po-z aler racmincer l' minme paskeye dins ene ôte måjhon (Joseph Calozet). On dit eto: F. épisode, virée, sortie mémorable. 7. dossî, kesse ki les djins endè djåzèt tertos. Ousk' on nd est avou l' paskeye des sotès vatches ? . On dit eto: sipoûle. F. dossier, affaire, saga, mésaventure. Disfondowes: paskèye paskêye, paskîe. Etimolodjeye: itålyin pasquino (biestreyes sicrîtes, e 3e sieke, a Rome, påzès satirisses so ene posteure d' on lomé Pasquin). | paskeyî Codjowaedje tourner a paskeye. Des sudjets a paskiyî, end a assez, l' air des atchesse di tos costés (René Brialmont).F. exploiter satiriquement, tirer parti de . Pondants et djondants