pavé [o.n.]

1. grosse cwårêye pire k’ on meteut so les voyes, po k’ ele ni foncénxhe nén avou les plouves; u dins les viyès måjhones, estô d' on daegn. F. pavé.

2. cårêye plake di beton u d' foite tere, avou on dessin dsu, k' on mete sol daegne des måjhones, colidôrs, montêyes, evnd. F. carrelage.

Parintêye :

• paver, pavêye
• dispaver

• Dipus d' racsegnes so les pavés des voyes
• Dipus d' racsegnes so les pavés d' måjhone