payele [f.n.] usteye des coujhnîs, rond plat d' fier, di scroufier u d' alu avou on ptit rboird, po cure raddimint des oûs, del såcisse, evnd. On dit eto: paile. F. poêle. >> fé s' payele: fé si ovraedje. Nos avans tertos fwait nosse payele come nos poléns (M. Slangen). Loukîz a: bouye. F. boulot.

Disfondowes: payèle, payale.

Etimolodjeye: latén "patella" (minme sinse).

Dobe rifondowe :

• paile