payis [o.n.] 1. coine di tere metowe åtoû d' ene pitite veye. Li Payis d' Heve. Diccionaire des pårlers do Payis d' Bastogne. rl a: [[Motî:redjon|redjon]]. >> lingaedje do payis: lingaedje k' on n' cåze ki dins on ptit payis. F. langue régionale. >> Gn a todi on payis po schaper l' ôte: cwand gn a li setchresse ene sadju, gn a del plouve et des bounès dinrêyes ôte pårt. 2. (v.m.) province d' asteure. Li payis d' Nameur, li Payis d' Lidje. >> li Roman Payis: province do Walon Braibant. 3. tere dislaxheye politicmint des teres vijhenes. Tchaeke payis pout dmander a-z awè èn ashia a l' ONU. rl a: [[Motî:patreye|patreye]]; [[Motî:nåcion|nåcion]]. >> payis do [[Motî:trô|Trô°]] al bijhe. 4. (djeyografeye) sitindêyes di tere k' ont ene rishonnance djeyografike inte di zels: Tot rotant dins les basses, i sondje ås tchôds payis (L. Hendshel). Wépion, c' est l' payis del fraijhe. Disfondowes: payis, payë, payîs. Etimolodjeye: latén pagus (canton). Omofone: * [[Motî:payî|payî]] (viebe)