payizaedje [o.n.] çou k' on voet cwand o rwaite åtoû d' lu dins ene campagne, ene montinne. Portant, el payizaedje est clapantmint bea; les montinnes catièt l' cir, si hôtes, si grandes; di l' ôte costé, el lak Titicaca, el pus hôt do monde (D. Heymans). F. paysage.