payizan, payizante [o.f.n.] 1. djin ki dmeure dins on viyaedje. Dj' a sopé avou des sovrins, souwé avou des payizans, tapé des copenes avou des tuzeus ([[L. Hendschel]]). Li waeyén-tins, ene des pus plaijhantès såjhons po les payizans d' l' årdene ([[S. Fontinne]]). On curé d' viyaedje a pretchî Bén lonmint a grand-messe; Les payizans n' ont fwait k' båyî ([[C.F. Simonon]]). A ç' moumint la, les signeurs estént co mwaisses do peupe, et les payizans estént tertos des sieves ([[G. Lucy]]). F. paysan, villageois. 2. (po rabaxhî) nén foirt sûteye djin, ene miete erirêye. Mins les monsieus d' Brussele, saiss, cwè çki ça lzî pout fé, sacwants payizans ki n' sont nén contins ([[A. Henin]]). F. paysan, rustaud. 3. mot d' traitaedje d' ene djin d' veye, ou d' on gros bork a ene d' on viyaedje. >> payizan ! payacou, (...) ti voerès m' cou !: traitaedje des efants d' [[Motî:Sint-Houbert|Sint-Houbert]] ås efants des viyaedjes do cotoû. >> payizan d' måleur, cware et cwate t' es-st on voleur: traitaedje des djins [[Motî:Li Rotche|del Rotche]] ås djins d' viyaedje. Disfondowes: payîzan(te), payizan(te), payizane, pèyizan, -ane, pèyîzan, -ane, payîzin, -in.ne, -ène., miersipepieuzmint el notûle [[ALW]] 9.15.