pene [f.n.] 1. longowe plome des aiyes des oujheas. F. penne.Rou. pană 2. ploume (d' åwe) po scrire. F. plume., Ny. pen., Rou. pană, Rm. penna >> kipôtieu(se) di pene: onk (ene) ki vout scrire, mins ki n' sait fé des beas tecses. F. écrivassier. 3. stilo [[Motî:bik|bik]]. u tote ôte sacwè po scrire. F. stylo à bille. >> tini l' pene: esse li rapoirteu so on raploû. | pena [o.n.] boket do coir des oujheas, des insekes, k' elzès fwait voler. Li covresse rashonne ses poyons dizo ses penas. Waitîz çk' i gn a so m' bresse Ene djoleye palivole Avou cwate djaenes penas ([[J. Boitte]]). On dit eto: [[Motî:aiye|aiye]]. >> flaxhî des penas: divni flåwe, vî; mori. Cwand l' djoû vénrè ki t' flaxhrès des penas, Gn årè des foyeus po rtourner t' djårdén; Mins si l' locet n' ramoenne ki des runins I serè stroet, soçon, ti bea waxhea ([[R. Hostin]]). F. battre de l'aile. Parintêye : * [[Motî:penler|penler, penleu]] Omonimeye coinrece: * [[Motî:paene|paene]] * [[Motî:poenne|poenne]]