penler (codjowaedje) [v.s.c.] (ene miete fotant) sicrire bråmint. Etimolodjeye: bodje pene, cawete -ler, 1910

| penleu, penleuse u penlêyresse [o.f.n.] li ci (cene) ki tént l' pene so on raploû, po ene soce. F. secrétaire.

Disfondowes: pèn'leu(se), pèneu, pèneur.

Omonimeye coinrece:

• peneus.