petche 1 [f.n.]

1. poes di totès sôres d' åbes, havurna, årdispene, hoûsset, sayou d' aiwe, ki les tchampinnes magnèt voltî. Li sayou est on foirt tinre bouxhon, ki l' frut vént e trokes di måvès ptitès petches. F. baie. >> end a come des petches: end a bråmint. F. à foison.

2. (pus stroetmint) a) poes d' årdispene (Crataegus oxyacantha). Les rodjès petches vinèt so les blankès spenes (ramexhné pa M. Francard). Al fén del såjhon, on tindeut ås gréves avou des petches di blankes sipene (L. Mahin). F. senelle. b) petche di gréve: poes d' havurna (Sorbus aucuparia). F. sorbe. c) petche a pûs: cou d' tchén (Rosa canana).

Disfondowes: pètche, pétche, pèke.

| petchî 3 [o.n.]

1. årdispene. El petchî va flori (M. Vray et A. Balle). On dit eto: blanke sipene.

2. havurna. Avou do petchî, on fjheut des shoflas (ramexhné pa M. Francard). F. sorbier.

| petchon [o.n.]

1. poes d' årdispene. Po fé do té d' petchons, mete cénk petchons dins on cwårt di lite di tchôde aiwe; leyî rboure dijh munutes; boere bén tchôd avou do rodje souke u del låme; c' est po sotni l' cour (ramexhné pa L. Mahin). F. senelle.

2. pepion del feme. F. clitoris.

Disfondowes: pètchon, pèton.

Coinrece Basse-Årdene & Hesbaye (sinse 2).

Ôte parintêye :

• petchale

Omonimeyes coinreces

• petche (f.n.; rascråwe).
• petche (f.n.; pîxhe).
• petchî (o.n.; flotche, ådviè del rilidjon).
• petchî (v.s.c.; fé des petchîs)
• petchî (o.n.; pîxhî, åbe a fruts)