pezant [addj., purade padvant] 1. [[Motî:mastoke 2|mastoke]]. F. lourd. 2. ki tchait må å stoumak, ou k' est trop [[Motî:poenne|poenneu]]. | pezance [f.n.] 1. Li fwait d' esse pezant. F. poids. 2. Sipot del [[Bibe]]: propieté do [[Bon Diu]] d' esse po ttafwait pus grand k' tertos et tertotes, et di s' mostrer rglatixhant ou prezint, avou les djins; propieté des [[djin]]s di vey li Bon Diu båbe a båbe, å paradis. F. gloire. En ebreu, c' est l' mot ''kabod'', pezant. Il a stî ratourné e grek avou ''doxa'', ki vout dire purade "shonnance" (mins eto "ecsegnmint"). E latén ons a dit ''gloria'', ki vout dire dabôrd "beas mousmints" ou "bijous". Les prumîs ratournaedjes e walon ont eployî l' mot [[Motî:glwere|glwere]], k' est on calcaedje do francès, mins ki n' dit nén todi l' minme sacwè.