Cisse pådje ci, c' est ene årtchive do pordjet motî (cnoxhou dizo l' rahouca R11) k' esteut-st elodjî so Wikipedia divant di divni l' Wiccionaire.
Pådje : Motî:picî
Date : 2008-03-06T00:03:34Z
Uzeu : Lucyin
Messaedje :
URL : https://wa.wikipedia.org/w/index.php?oldid=122082
picî (codjowaedje picî) [v.c.]
1. serer ene sacwè en ene pitite plaece, des deus costés e minme tins. Ci grand vea la, i passe si tins a picî si ptite sour (Motî del Fagne).
2. diner ene sifwaite sinsåcion, tot cåzant do froed, d' ene coixheure. I djale; ça m' pice a mes oreyes (Franwal di Cerfontinne).
3. apicî, atraper. Vos estoz ki tind al verdjale: dji vs pice ! F. pincer.
| piçaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "picî". F. "pinçage, pincement".
| piçmint [o.n.] piçaedje. F. "pinçage, pincement".
| piçant, piçante
I. [addj., purade padvant] ki pice.
II. piçant [o.n.] ramonasse (Armoracia rusticana).
| piceye [f.n.] çou k' on pout tni inte deus doets tot les piçant. Rimetoz ene piceye di sé dins l' sope, ô, Eva.
| piceure [f.n.]
1. plaece k' a stî picêye. Dji m' a fwait ene piceure tot serant l' ouxh. On dit eto piçon, >sipiçon. F. pinçon.
2. a) sûteye manire di fé. Por mi, çou k' est bén seur, c' est ki ci n' serè nén Tot-z ovrant k' on såreut s' saetchî l' tiesse foû des strins; Do tins do vî Bon Diu, ça s' f'jheut motoit; asteure, I fåt, po parvini, bén des ôtès piceures (E. Remouchamps). Louke, dji t' va acsegnî l' piceure po-z ariver a tes aiwes (A. Maquet). Insi... li dimegne, minme ki ses mwaisses estént fén presses po-z aler a messe, et leye nén lavêye ni mousseye et todi-z ovrant divins ses casroles, elle arivéve tchaeke côp l' prumire a l' eglijhe; nouk n' a saizi s' piceure, nén ddja les masseurs, nén seulmint nosse curé (L. Chastelet). Al vesprêye, divant d' aler chlop, i meta ses côres e tonea del gotire po lzî fé prinde l' aiwe; li londmwin, i ndè djåza azès ôtes et on lyi dna l' piceure po les aveur a pont (A. Lenfant). Les beguenes ourît l' piceure di leyî li båshele moyate avou les ptits påpåds, et ele s' etinda bén avou zels (L. Mahin). Loukîz a: toû. F. technique, astuce, méthode, manière de faire, trait de génie.
3. (pus stroetmint) nozêye manire di dire ene sacwè, en on lingaedje, k' èn ôte lingaedje n' a nén. Les imådjes do walon, ses piceures, ont l' gosse et l' sawoura des såvadjes frûts des bwès (J.D. Boussart). F. génie, caractéristique, particularité (d'une langue).
| pice [f.n.] piceure (manire di s' î prinde). C' est ene k' a l' pice po ritni les candes. Tot rprindant l' pice da Jean Germain (li rfondaedje al pus lådje oyowe), i mostere comint, podbon, on pout foirdjî on rfondou walon (L. Mahin). Loukîz a : toû. F. manière, système, méthode, formule, secret, procédé, truc.
| piçon [o.n.] dibijheure. F. gerçure, engelure, brûlure du froid.