picî ([[codjowaedje picî]]) [v.c.] 1. [[Motî:serer|serer]] ene sacwè en ene pitite plaece, des deus costés e minme tins. Ci grand vea la, i passe si tins a picî si ptite sour ([[Motî del Fagne]]). 2. diner ene sifwaite sinsåcion, tot cåzant do froed, d' ene coixheure. I djale; ça m' pice a mes oreyes ([[Franwal di Cerfontinne]]). 3. [[Motî:apicî|apicî]], [[Motî:atraper|atraper]]. Vos estoz ki tind al verdjale: dji vs pice ! F. pincer. | piçaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "picî". F. "pinçage, pincement". | piçmint [o.n.] piçaedje. F. "pinçage, pincement". | piçant, piçante I. [addj., purade padvant] ki pice. II. piçant [o.n.] [[Motî:ramonasse|ramonasse]] (Armoracia rusticana). | piceye [f.n.] çou k' on pout tni inte deus doets tot les piçant. Rimetoz ene piceye di sé dins l' sope, ô, Eva. | piceure [f.n.] 1. plaece k' a stî picêye. Dji m' a fwait ene piceure tot serant l' ouxh. On dit eto piçon, >[[Motî:sipiçon|sipiçon]]. F. pinçon. 2. [[Motî:sûti|sûteye]] manire di fé. Por mi, çou k' est bén seur, c' est ki ci n' serè nén Tot-z ovrant k' on såreut s' saetchî l' tiesse foû des strins; Do tins do vî Bon Diu, ça s' f'jheut motoit; asteure, I fåt, po parvini, bén des ôtès piceures ([[E. Remouchamps]]). Louke, dji t' va acsegnî l' piceure po-z ariver a tes aiwes ([[A. Maquet]]). Insi... li dimegne, minme ki ses mwaisses estént fén presses po-z aler a messe, et leye nén lavêye ni mousseye et todi-z ovrant divins ses casroles, elle arivéve tchaeke côp l' prumire a l' eglijhe; nouk n' a saizi s' piceure, nén ddja les masseurs, nén seulmint nosse curé ([[L. Chastelet]]). Al vesprêye, divant d' aler chlop, i meta ses côres e tonea del gotire po lzî fé prinde l' aiwe; li londmwin, i ndè djåza azès ôtes et on lyi dna l' piceure po les aveur a pont ([[A. Lenfant]]). Les beguenes ourît l' piceure di leyî li båshele moyate avou les ptits påpåds, et ele s' etinda bén avou zels ([[L. Mahin]]). Loukîz a: [[Motî:toû|toû]]. F. technique, astuce, méthode, manière de faire, trait de génie. '''3.''' (pus stroetmint) [[Motî:nozé|nozêye]] manire di dire ene sacwè, en on lingaedje, k' èn ôte lingaedje n' a nén. Les imådjes do walon, ses piceures, ont l' gosse et l' sawoura des såvadjes frûts des bwès ([[J.D. Boussart]]). F. génie, caractéristique, particularité (d'une langue). | pice [f.n.] piceure (manire di s' î prinde). C' est ene k' a l' pice po ritni les candes. Tot rprindant l' pice da Jean Germain (li rfondaedje al pus lådje oyowe), i mostere comint, podbon, on pout foirdjî on rfondou walon ([[L. Mahin]]). Loukîz a : toû. F. manière, système, méthode, formule, secret, procédé, truc. | piçon [o.n.] [[Motî:dibijheure|dibijheure]]. F. gerçure, engelure, brûlure du froid. == Etimolodjeye et tcherpetaedje == ;picî : ;piceye : [[pårticipe erirece]], prins come no. ;pice : [[sivierba]] ;piçon : [[cawete -on]] == Ôte parintêye == * [[Motî:picete|picete]] * [[Motî:sipinçon|sipinçon]] * [[Motî:piçter|piçter]], [[Motî:piçtrece|piçtrece]] == Mots d' aplacaedje == * [[Motî:pice-nez|pice-nez]] * [[Motî:pice-gripe|pice-gripe]] == Disfondowes == ;picî : picî, pici, picer, picè, pincî, pincer. ;piceye : picèye, picêye, picée, picîye, picîe, pincîe, pincêye. ;piçon : piçon, pinçon.