pupsak [o.n.]

1. instrumint d' muzike avou on gros saetch di pea pindou après, foirt corant e l' Escôsse et dins les payis d' culteure gayele. I djouwént do pupsak et do tabeur di basse Tot fjhant danser leu-z oûsse å brut d' ces instrumints (L. Lagauche). F. cornemuse, biniou. Ing. bagpipe. Esp. gaita.

2. grand saetch di pea po mete di l' aiwe. F. outre en peau.

Disfondowes: pupsak, pifsak, pîpzak, pipsak, pîtsak

Etimolodjeye: mot d' aplacaedje tîxhon (saetch avou ene pupe après), sol modele di l' almand Dudelsack u neyerlandès Doedelzak.

Dipus d' racsegnes so les pupsaks