pupsak [o.n.]

1. instrumint d' muzike avou on gros saetch di pea pindou après, foirt corant e l' Escôsse et dins les payis d' culteure gayele. I djouwént do pupsak et do tabeur di basse Tot fjhant danser leu-z oûsse å brut d' ces instrumints (L. Lagauche). On dit eto : panse. F. cornemuse, biniou.

2. grand saetch di pea po mete di l' aiwe. F. outre en peau.

| pupsakisse [o.f.n.] onk (ene) ki djowe do pupsak.

pupsakî, pupsacresse [o.f.n.] onk (ene) ki fabrike des pupsak.

Etimolodjeye

mot d' aplacaedje tîxhon (saetch avou ene pupe après), sol tcherpinte di l' almand Dudelsack u do neyerlandès Doedelzak.

Disfondowes

pupsak 

pupsak, pifsak, pîpzak, pipsak, pîtsak

Hårdêye divintrinne

Dipus d' racsegnes so les pupsaks (avou les nos dins les ôtes lingaedjes).