pire 1 [f.n.] 1. rotche. Li måjhone est basteye sol pire: ele ni pout må d' esse schovêye evoye pås grossès aiwes. 2. boket di cisse matire la. Ene cårire di pires; ene divanteure di pire. On dit eto: cayå, cawiea. >> Viyès pires: bastimints do tins passé. Le site di Petra, el Djordaneye: des viyès pires rominnes å mitan do dezert (T. Dumont). Loukîz a: arkeyolodjeye. | pirreye [f.n.] plaece k' on saetche ås pires. On dit eto: cårire di pire.

Omonime:

• pire (addj., adv. & o.n.; pé, pus mwais)

Parintêye:

• peron
• sipirer

• Dipus d' racsegnes so les pirreyes.
• Dipus d' racsegnes so les sôres di pire
• Les nos d' plaece avou l' mot "pire"