pirlodje [f.n.]

1. lodje di bwès adjokêye deus metes hôt dins ls eglijhes did dinltins et ki l' priyesse gripe didins po fé s' pretchmint. Les payizans n' ont fwait k' båyî Divant s' pirlodje francesse; I n' ont rén ritnou di s' siermon (C.N. Simonon). On dit eto : pretchoe, tcheyire. F. chaire de vérité.

2. plaece metowe å hôt dins ene såle wice k' ene sakî vént djåzer. Dji m' ewaere ki, tot å long des discussions sol Decret des Lingaedjes do Payis di 1983, soeye-t i el comission, udonbén al pirlodje do Pårlumint, gn a nouk des cosseyîs cminåltaires k' åye yeu li hasse di cour di dire sacwants mots e walon. (Gilbert Mottard). F. tribune.

3. lodje metowe odzeu do mat d' on batea did dinltins, po-z î mete èn awaiteu. >> ome al pirlodje: awaiteu. F. vigie.

Etimolodjeye: aplacaedje tîxhon no (pidje) + no (lodje), lodje metowe come on pidje.

| pirlodjî (codjowaedje) [v.s.c.] berdeler. On dit eto : pretchî.

| pirlodjeu, pirlodjeuse u pirlodjresse [o.f.n.] berdeleu(se). On dit eto : pretcheu.

| pirlodjåd, pirlodjåde [o.f.n.] pirlodjeu(se). On dit eto : tchafete, tchafiåd, pretchåd.

• Dipus d' racsegnes so les pirlodjes d' eglijhe