plaijhi [o.n.]

1. sintimint d' aveur bon. On a bråmint des djins toumetnant ki divnèt vayants cwand s' adjixh di s' diner do plaijhi; pol resse vos n' les såriz fé hossî (R. Painblanc). I hape tant d' trûtes å bî k' i les rhene e l' aiwe pol plaijhi di les rsôrti pu lon (S. Fontaine). F. plaisir, satisfaction . >> fé plaijhi: rinde siervice. Li plaijhi d' fé plaijhi, c' est ene sacwè ki vos fwait co dpus d' bén cwand c' est vos kel riclape, et ki vos rmowe co dpus s' i vos rabize totossu rade (C. Denis). On dit eto: complaire, fé binåjhe, ahessî . >> on plaijhi våt l' ôte: rindoz siervice; on vos l' rindrè. F. s'entraider. >> c' est on peur plaijhi: dijhêye a onk ki vs rimerceye.

2. (pus stroetmint) djouwixhance secsuwale. On plaijhi, c' est ene bistoke k’ on a toirt di rovyî d’ diner po purade è profiter; après, i n' si faut nén plinde (Wêt’-A-Ti-Kil-Tchén-Nt-Agne). F. plaisir, jouissance.

| a plaijhi [advierbire] bråmint. Les piyônes dinèt a plaijhi des grossès rodjès fleurs po wårni l' finiesse al porcession (Joseph Houziaux). F. à plaisir.