plake-tot-seu [o.n., pl. des plake-tot-seus] boket d' glaecî papî avou on dessén ou on scrijhaedje dissu, ki s' plake tot seu après ene sacwè ki les djins ont dvant leus ouys. Il a metou toplin des plake-tot-seus so s' malete (L. Hendschel). F. auto-collant.
Etimolodjeye: mot d' aplacaedje viebe (plaker + complemint (dobe adviebe tot + seu); 1980.