plantchter ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) [v.c.] mete des plantches après (on bastimint, èn ekipaedje). Il ont fini l' tcheri, mins i n' l' ont nén co plantchté. Les martchands d' tcherbons d' bwès arivént avou leus plantchtés begnons ([[L. Mahin]]). F. couvrir de planche, rehausser avec des planches. == Tcherpetaedje== viebe fwait sol mot [[Motî:plantche|plantche]] avou l' [[sititchete -t-]]. == Parintêye == * [[Motî:riplantchter|riplantchter]]