plat [o.n.] 1. ahesse di coujhene, come ene grande assîte, avou des boirds on pî pus hôts, la k' on mete l' amagnî divant del prinde dins si assîte. 2. platnêye. Il a magnî tot l' plat d' canadas. | platnêye [f.n.] çou k' gn a dins on plat. | platurnêye [f.n.] platnêye. Cwand on l' invitéve li djoû del toufêye, i faleut por lu tote ene platurnêye (Georges Themelin). Disfondowes: platurnêye, platërnée, platèrnêye. Gm: platèrnâye. Etimolodjeye: bodje "plat", cawete -urnêye (forveyou bodje "platron").
Ôte parintêye: