platene 1 [f.n.] 1. plat d' fier k' on pout mete å for avou des dorêyes a cure. Arindjîz vosse påsse dins ene platene ecråxheye å boure. 2. fene coviete del sitouve, avou ene cawe. On rsaetchive les cekes et mete li platene, po l' aiwe cure pus rade. 3. mwin. Dins s' gåtche platene, c' est les tenes doets da Evlene kel kekeynut (C. Denis). Etimolodjeye: bodje plat, cawete -ene.
Omonimeye:
- platene (omrin, metå)